Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Jeden z najczęstszych i poważnych patologiami występującymi wśród współczesnych mieszkańców jest osteochondroza lędźwiowa. Jej przyczyną jest wzmożona aktywność fizyczna, siedzący tryb pracy, niezbilansowana dieta, zaburzenia snu i czuwania, noszenie niewygodnego obuwia i inne czynniki ryzyka. Głównym niebezpieczeństwem tej choroby jest pojawienie się silnego bólu, uczucia sztywności i stopniowej utraty aktywności ruchowej kręgosłupa i kończyn dolnych.

Centrum medyczne przeprowadza pełną diagnostykę stanu kręgosłupa i wdraża skuteczne procedury lecznicze, aby uporać się z patologią bez dalszych powikłań. Naszym głównym sposobem zwalczania zmian dystroficzno-zwyrodnieniowych jest ekspozycja na falę uderzeniową. W zaawansowanych postaciach choroby wykonujemy interwencję chirurgiczną. Wszystkie zabiegi wykonywane są pod okiem neurologów i fizjoterapeutów najwyższej klasy i przy użyciu nowoczesnego sprzętu.

Co to jest osteochondroza lędźwiowa?

Do najczęstszych patologii związanych z narządem ruchu należy osteochondroza odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Choroba ta charakteryzuje się pojawieniem się zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w obszarze kości i stawów. Pomimo faktu, że ból spowodowany osteochondrozą okolicy lędźwiowej jest zlokalizowany w jasno określonym obszarze, może rozprzestrzenić się na inne narządy i zakłócić zwykły tryb życia danej osoby. Również zmiany zwyrodnieniowe mogą ograniczać funkcję kończyn dolnych.

Nie próbuj samodzielnie leczyć osteochondrozy lędźwiowej. Może to spowodować poważne komplikacje w organizmie i znacznie pogorszyć stan kręgosłupa. W tym artykule powiemy szczegółowo, jak leczyć osteochondrozę lędźwiowo-krzyżową.

Przyczyny osteochondrozy lędźwiowej

Kiedy obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego jest rozłożone nieprawidłowo, staje się to jednym z kluczowych czynników powstawania osteochondrozy. Z reguły do zaburzeń tego typu dochodzi na skutek „siedzącego” trybu życia, częstego noszenia ciężkich przedmiotów, a także spania w niewygodnej pozycji lub codziennego noszenia butów na wysokim obcasie.

Kategorie ryzyka obejmują także osoby starsze; kobiety w czasie ciąży; pracownicy biurowi oraz osoby uprawiające wyczynowo sport.

Również osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego może być wywołana przez następujące czynniki:

• Procesy zapalne w układzie mięśniowo-szkieletowym;
• Urazy i uszkodzenia kończyn i kręgosłupa;
• Zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego;
• Długotrwała aktywność fizyczna;
• Przeciążenie psycho-emocjonalne;
• Infekcja narządów wewnętrznych;
• Przemieszczenie krążków międzykręgowych;
• Zaburzenia krążenia w kręgosłupie;
• Ograniczenie ruchomości stawów z powodu uszkodzenia tkanek miękkich;
• Obecność przepukliny krążków międzykręgowych;
• Zaburzenia, które rozwijają się w wyniku przedostania się toksycznych substancji do organizmu;
• Zaburzenia metaboliczne;
• Brak aktywności fizycznej;
• skolioza;
• Złe odżywianie;
• Nadwaga;
• Stany patologiczne powstające na skutek odwodnienia organizmu;
• Niewystarczająca podaż tlenu i wapnia;
• Choroby stawów;
• Nadużywanie napojów alkoholowych i wyrobów tytoniowych;
• Zaburzenia związane ze starzeniem się organizmu.

Objawy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego

Ponieważ na początkowym etapie osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowego nie towarzyszą wyraźne objawy, wybór leczenia może być dość trudny. Wszystko zależy od stopnia uszkodzenia tkanek kręgosłupa.

W początkowej fazie pacjenci zauważają niewielki dyskomfort, któremu w miarę rozwoju choroby może towarzyszyć ostry ból. W zaawansowanych stadiach obserwuje się zespół bólowy o zwiększonym nasileniu, który ogranicza aktywność ruchową człowieka. Dlatego też, gdy u pacjenta zdiagnozowano osteochondrozę lędźwiową, leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej. Zapobiegnie to poważnym konsekwencjom w przyszłości.

Odnotowuje się następujące objawy osteochondrozy lędźwiowej u mężczyzn i kobiet:

• Zespół bólowy. Jest to najbardziej uderzający objaw choroby. Natężenie bólu może stopniowo wzrastać w trakcie aktywności fizycznej lub zwiększonego stresu. Należy zauważyć, że w zaawansowanych postaciach temu patologicznemu procesowi może towarzyszyć nieznośny ból;
• Ograniczenie mobilności. Procesy zwyrodnieniowe w kręgosłupie mogą powodować zmniejszenie aktywności ruchowej: osoba pochyla się z dużym wysiłkiem, trudno mu obrócić ciało i usiąść z prostymi plecami;
• Pogorszenie funkcjonowania kończyn. Przede wszystkim osoba odczuwa osłabienie mięśni nóg i zmiany chodu. Może również zniknąć uczucie w kończynach dolnych i może pojawić się uczucie mrowienia;
• Zmiana odcienia skóry. Z powodu słabego krążenia w dotkniętym obszarze skóra staje się blada;
• Dysfunkcje seksualne (występują w zaawansowanych postaciach choroby).

Rodzaje osteochondrozy lędźwiowej

Choroba ta ma kilka odmian, w zależności od intensywności bólu:

• Lumbago. Towarzyszy ostry zespół bólowy. Charakteryzuje się niemożnością poruszania się i nagłymi, strzelającymi bólami. Pojawia się przy ucisku, uszkodzeniu zakończeń nerwowych i krążkach międzykręgowych oraz przy skurczach mięśni (drgawkach);
• Ischias. Patologia ta charakteryzuje się silnym bólem, który pojawia się w okolicy lędźwiowej i krzyżowej i rozprzestrzenia się do miednicy. Silny ból promieniuje do nerwu kulszowego, ogranicza procesy prostowania i zginania ciała, uniemożliwia przyjmowanie pozycji „stojącej” i „siedzącej” bez dyskomfortu;
• Lumbodynia. Charakteryzuje się długotrwałym zespołem bólowym, który występuje na tle rozciągania ścięgien, wytłaczania rdzenia krążka międzykręgowego i innych procesów zwyrodnieniowych układu mięśniowo-szkieletowego;
• Radikulopatia. Charakterystycznymi objawami tej choroby są: niemożność aktywności ruchowej i utrata wrażliwości w zakończeniach nerwowych. Pacjenci zauważają również ból w podbrzuszu, brak napięcia mięśniowego, utratę odruchów i mrowienie;
• Dyskogenna osteochondroza lędźwiowa. Występuje utrata czucia w kończynach dolnych i plecach, a także w okolicy pośladków i podbrzuszu. W niektórych przypadkach występuje ogólne osłabienie, częste oddawanie moczu, utrata masy ciała i gorączka.

Etapy rozwoju osteochondrozy lędźwiowej

Powyższy proces patologiczny charakteryzuje się czterema etapami rozwoju. Ponadto, jeśli u pacjenta zdiagnozowano osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego i zaobserwowano objawy tej choroby, leczenie należy wybrać biorąc pod uwagę stopień zniszczenia tkanek.

Obecnie istnieje następująca klasyfikacja choroby:

1. Osteochondroza pierwszego etapu. Charakteryzuje się pojawieniem się lekkiego dyskomfortu w okolicy lędźwiowej. Bolesne objawy mogą dać się odczuć po ciężkiej pracy fizycznej lub długotrwałym treningu sportowym. Z reguły pacjenci wskazują na niewielki dyskomfort i kłujący ból w okolicy pośladkowej i lędźwiowej;
2. Osteochondroza drugiego etapu. Nieprzyjemne doznania stają się bardziej wyraźne. Procesy destrukcyjne objawiają się w obszarze zewnętrznej powłoki krążka międzykręgowego. Przestrzeń między kręgami rozciąga się lub zwęża, a sam dysk zaczyna wystawać poza ich granice. Również na tym etapie dochodzi do ucisku zakończeń nerwowych, któremu towarzyszy silny ból w okolicy lędźwiowej. Ponadto ból może promieniować do okolicy pośladków i kostek. Inną oznaką choroby drugiego stopnia jest drętwienie lub pojawienie się pieczenia;
3. Osteochondroza trzeciego etapu. Towarzyszy całkowite zniszczenie pierścienia włóknistego i powstanie przepukliny międzykręgowej. W tym przypadku proces ucisku zakończeń nerwowych staje się bardziej wyraźny, pojawia się zespół bólowy o zwiększonej intensywności i stan zapalny;
4. Osteochondroza czwartego etapu. Charakteryzuje się występowaniem procesów zanikowych w obszarze struktur chrzęstnych i patologicznym powstawaniem tkanki kostnej. Pomimo ustąpienia bólu, nie oznacza to powrotu pacjenta do zdrowia. Wręcz przeciwnie, ruchliwość kręgów jest znacznie ograniczona, co może w konsekwencji doprowadzić do całkowitej utraty zdolności do pracy.

Jak leczyć zaostrzenie bólu spowodowane osteochondrozą lędźwiową?

Stan pacjenta może się pogorszyć na skutek ekspozycji termicznej, podnoszenia ciężkich przedmiotów lub nagłych ruchów. Należy zauważyć, że choroba ma podwójną naturę: zespół ostrego bólu może wystąpić nieoczekiwanie lub nasilić się w miarę rozwoju procesu destrukcyjnego. Z reguły ostry ból o zwiększonej intensywności jest charakterystyczny dla etapu zaostrzenia. W tym przypadku dochodzi do skurczu mięśni w klatce piersiowej i dolnej części pleców, co ogranicza ruchomość pleców.

Ponadto objawy bólowe mogą promieniować do okolicy pośladkowej i kończyn dolnych, które są połączone z uszkodzonym obszarem kręgosłupa długimi procesami neuronów. W rezultacie osoba stara się przyjąć delikatną pozycję, która minimalizuje dyskomfort. W takiej sytuacji nawet najmniejsze ruchy mogą wywołać nowy atak bólu.

Osteochondrozę lędźwiową kręgosłupa, której leczenie rozpoczęto w odpowiednim czasie, można zatrzymać w ciągu 1-2 tygodni.

Centrum medyczne pomoże złagodzić ostry zespół bólowy o każdej porze dnia. W celu postawienia trafnej diagnozy wykonujemy diagnostykę RTG i USG. Po złagodzeniu dyskomfortu nasi doświadczeni specjaliści pomogą Państwu wybrać najskuteczniejsze środki lecznicze.

Powikłania osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego

Wszelkie negatywne konsekwencje po chorobie są spowodowane obecnością uformowanej przepukliny krążka międzykręgowego. Mielopatia rdzenia kręgowego stwarza szczególne zagrożenie; nawet interwencja chirurgiczna nie zawsze sobie z tym radzi. Jej charakterystycznymi cechami są: zaburzenia w procesach opróżniania pęcherza i odbytnicy. Również niepożądane objawy patologii obejmują ucisk korzeni kręgosłupa, któremu towarzyszy ostry ból w okolicy lędźwiowej. Ponadto mogą wystąpić następujące komplikacje:

• Pojawienie się przepukliny dysku, występ;
• Nadmiar soli w organizmie;
• Całkowita utrata aktywności ruchowej w kończynach dolnych;
• Zapalenie korzeni kręgosłupa (zapalenie korzeni) o charakterze przewlekłym.

Środki diagnostyczne

Proces diagnostyczny podejrzenia osteochondrozy składa się z kilku etapów i rozpoczyna się od wstępnej konsultacji ze specjalistą, podczas której wyjaśniane są następujące informacje:

1. Analizowane są skargi pacjenta. Określa się, w którym obszarze koncentruje się ból i inne oznaki choroby;
2. Wyjaśniono czas trwania, częstotliwość i charakter dyskomfortu;
3. Ustala się okres pojawiania się pierwotnych objawów patologii, regularność ataków bólu i czynniki ryzyka;
4. Ludzki styl życia. Lekarz dowiaduje się, jaką dziedziną aktywności zajmuje się pacjent, na jaki stres jest narażony na co dzień, czy uczestniczy w zajęciach sportowych, podnosi ciężkie przedmioty i przez dłuższy czas wykonuje pracę fizyczną;
5. Analiza historii choroby. Reumatolog wyjaśnia, na jakie procesy patologiczne cierpiał wcześniej pacjent.

Następnie lekarz rozpoczyna zewnętrzne badanie pacjenta. W tym przypadku szczególną uwagę zwraca się na cechy anatomiczne kończyn i tułowia w stosunku do kręgosłupa. Dowiaduje się także, czy nie zachodzą zmiany w postawie pacjenta i stanie jego skóry.

Na ostatnim etapie badania zewnętrznego reumatolog określa stopień uszkodzenia korzeni. Aby to zrobić, wdrażane są następujące działania:

• Objaw Lasègue’a. Pacjentowi zaleca się przyjęcie pozycji leżącej. Następnie musi podnosić nogi jedna po drugiej, zginając je w stawie kolanowym. Jeśli podczas wykonywania tych ćwiczeń wystąpi ból w okolicy lędźwiowej, oznacza to wynik pozytywny;
• objaw Wassermana. Pacjenta układa się na brzuchu, przesuwając kończynę dolną w bok pod maksymalnym kątem. Jeśli wystąpi proces patologiczny, natychmiast pojawia się dyskomfort w przedniej części uda i pachwiny;
• Objaw Neriego. Pacjent proszony jest o gwałtowne odchylenie głowy do tyłu lub przechylenie jej do przodu. Jeśli po tych manipulacjach pojawi się ból w okolicy lędźwiowej, możemy ocenić obecność tego objawu;
• Objaw Dejerine'a. Pacjentowi zaleca się napinanie okolicy brzucha. Ból kręgosłupa wskazuje na obecność osteochondrozy lędźwiowej.

Aby wyjaśnić diagnozę, pacjentowi zaleca się poddanie się badaniu MRI. Podczas tego procesu diagnostycznego specjalista jest w stanie określić obecność lub brak nowotworów złośliwych i patologii kości. Ograniczeniem badania jest obecność zaburzeń psychicznych u pacjenta. Tomografia komputerowa pozwala uzyskać w miarę dokładne i wiarygodne informacje na temat choroby. Zdjęcia rentgenowskie wykonuje się wyłącznie w zaawansowanych postaciach choroby, gdy tkanka kostna kręgosłupa uległa znacznemu zniszczeniu.

Leczenie osteochondrozy lędźwiowej

Za postawienie diagnozy i zapisanie niezbędnego postępowania leczniczego odpowiada neurolog. Jeżeli temu procesowi niszcząco-zwyrodnieniowemu towarzyszy ból o wzmożonym nasileniu lub zaburzenia w funkcjonowaniu jakichkolwiek układów wewnętrznych, może być wymagana opinia lekarzy innych specjalności.

Aby jasno zrozumieć, jak leczyć osteochondrozę lędźwiową, wystarczy wyobrazić sobie następujący schemat: wykonanie działań diagnostycznych, wyjaśnienie stopnia postępu patologii, określenie konsekwencji dla organizmu. Na podstawie uzyskanych informacji określa się potrzebę przeprowadzenia zabiegów chirurgicznych lub zachowawczych.

W naszym centrum medycznym pracują doświadczeni neurolodzy i fizjoterapeuci, którzy potrafią trafnie stwierdzić obecność osteochondrozy, a także przeprowadzić procedury lecznicze, które pozwalają uzyskać wiarygodne i długotrwałe rezultaty.

Terapia ruchowa w osteochondrozie lędźwiowej

Skuteczność fizjoterapii w tej chorobie jest oczywista. Jednak zestaw ćwiczeń powinien być wykonywany przez doświadczonego lekarza rehabilitanta w pomieszczeniu wyposażonym w specjalny sprzęt. Warunkiem przeprowadzenia terapii ruchowej jest brak lub osłabienie bólu u pacjenta po chorobie. Ponadto specjalista musi monitorować stan pacjenta podczas ćwiczeń. W przypadku wystąpienia dyskomfortu zajęcia są wstrzymywane lub dostosowywane.

Gimnastyka w osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego wykonywana jest w kilku kolejnych etapach. W okresie rozgrzewki wykonywane są ćwiczenia poprawiające krążenie krwi i rozgrzewające tkankę mięśniową. Część podstawowa zawiera kompleks dla obszaru kręgosłupa, który uległ zmianom destrukcyjnym i zwyrodnieniowym. Na ostatnim etapie wykonywane są ćwiczenia relaksacyjne.

W ramach ćwiczeń terapeutycznych w osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowego zaleca się wykonanie następującego zestawu ćwiczeń:

• W pozycji pionowej należy zgiąć całe ciało we wszystkich kierunkach;
• Przyjmij pozycję „leżącą” i napnij mięśnie brzucha, dociskając kręgosłup do powierzchni podłogi;
• Połóż ręce za głową i rozciągnij się;
• Stań na obu rękach i obu nogach i lekko przesuń się do przodu, a następnie wróć do pozycji wyjściowej. Wykonaj kilka powtórzeń.

Masaż przy osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowego

Przy takich problemach z kręgosłupem można zastosować techniki masażu segmentarnego, podciśnieniowego, tkanki łącznej i akupunktury. Najlepsze efekty można jednak uzyskać wykonując masaż klasyczny.

Podczas zabiegu specjalista wykonuje standardowe ruchy: ugniatanie, rozcieranie, głaskanie, wibrację. Głównym celem tej metody jest złagodzenie skurczów mięśni, normalizacja krążenia krwi w uszkodzonym obszarze i wzmocnienie układu mięśniowo-szkieletowego.

Procedury fizjoterapeutyczne

Kluczowym celem fizjoterapii jest łagodzenie bólu, normalizacja przepływu krwi, nasycenie komórek tlenem i zmniejszenie stanu zapalnego. W tym przypadku przeprowadza się:

• Elektroforeza. Pozwala wyeliminować neurologiczne objawy choroby;
• Ekspozycja ultradźwiękowa wzdłuż uszkodzonego obszaru kręgosłupa;
• Ekspozycja na pole magnetyczne;
• Terapia diadynamiczna. Aby złagodzić dyskomfort, stosuje się prądy o różnych częstotliwościach.

Aby osiągnąć maksymalne rezultaty, stosuje się jednocześnie kilka metod fizjoterapeutycznych.

Terapia falą uderzeniową w osteochondrozie lędźwiowej

Technika UVT opiera się na działaniu impulsów akustycznych o różnych częstotliwościach. Dzięki tej metodzie możliwa jest normalizacja procesów metabolicznych w organizmie, wywołanie naturalnej odbudowy komórek i przyspieszenie metabolizmu. Aby złagodzić ból, wystarczą 1-2 zabiegi.

Po ukończeniu pełnego kursu możliwe jest przywrócenie funkcjonalności krążków międzykręgowych i regeneracja ich tkanek.

Jeśli zabieg zostanie wykonany prawidłowo, pacjent może uniknąć stosowania leków i operacji.

Prowadzimy terapię falą uderzeniową pod okiem doświadczonych fizjoterapeutów, z wykorzystaniem innowacyjnej szwajcarskiej technologii i w komfortowych warunkach. Ponadto, odwiedzając przychodnię po raz pierwszy, możesz liczyć na 20% rabat.

Leczenie farmakologiczne osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego

Na skuteczne i długotrwałe efekty leczenia można liczyć przy podejściu zintegrowanym, czyli jednoczesnym stosowaniu leków i zabiegów fizjoterapeutycznych.

W ramach terapii lekowej zalecane są następujące leki:

• Leki niesteroidowe (Ibuprofen, Diklofenak, Nimesulid). Pozwala złagodzić stany zapalne i ból;
• Środki przeciwbólowe. Pomagają wyeliminować bolesne objawy, których nie można złagodzić za pomocą środków z poprzedniej grupy;
• Leki zmniejszające napięcie mięśni szkieletowych (tyzanidyna, chlorowodorek tolperyzonu). Pomaga wyeliminować skurcze mięśni;
• Środki zapewniające regenerację tkanki chrzęstnej (glukozamina). Przywróć tkankę kręgosłupa;
• Witaminy (pirydoksyna, chlorowodorek tiaminy). Przywróć odporność, popraw przewodnictwo komórek nerwowych;
• Środki pomagające normalizować przepływ krwi (Kwas nikotynowy, Pentoksyfilina).

Chirurgia

Operację uważa się za leczenie ratunkowe w przypadku ucisku korzeni kręgosłupa przez przepuklinę. Podczas zabiegu usuwa się przepuklinę dysku i przeprowadza się zabieg mający na celu zwiększenie światła kanału kręgowego i zminimalizowanie ucisku na struktury nerwowe.

Do często stosowanych metod interwencji chirurgicznej należą: implantacja, zabieg usunięcia krążka międzykręgowego, nukleoplastyka, stabilizacja odcinka ruchowego kręgosłupa.

Tradycyjne metody leczenia

Oprócz tradycyjnych metod leczenia można zastosować receptury tradycyjnej medycyny. Należą do nich:

• Kompresuje z mumiyo. Zapewnia możliwość regeneracji tkanek, likwiduje stany zapalne. Przed użyciem zaleca się rozpuścić mumiyo w wodzie;
• Pierzga. Aby uzyskać pożądany efekt, konieczne jest wykonanie ciasta z materiałów roślinnych. Następnie nałóż na uszkodzony obszar kręgosłupa i pozostaw na 24-48 godzin, aż ból całkowicie ustąpi;
• Stosowanie tynków musztardowych. Zapewniają efekt rozgrzewający, poprawiają krążenie krwi, przyspieszają przepływ składników odżywczych do tkanek, eliminują dyskomfort i procesy zapalne;

Środki zapobiegawcze i rokowanie

Jeśli proces patologiczny zostanie wykryty na etapach 1-2 rozwoju, możesz liczyć na pozytywne rokowanie. Objawy choroby można łatwo wyeliminować metodami zachowawczymi, a u młodych ludzi istnieje możliwość regeneracji tkanek krążków międzykręgowych. Jeśli wystąpią konsekwencje, rokowania dotyczące powrotu do zdrowia pogarszają się. Do działań profilaktycznych zalicza się: redukcję masy ciała, unikanie nadmiernej aktywności fizycznej oraz poprawę funkcjonowania układu hormonalnego. Neurolodzy doradzają także pływanie, pilates, aerobik w wodzie i nordicwalking. Podczas pracy siedzącej zaleca się robienie 10-minutowych przerw. Kolejnym ważnym warunkiem zapobiegania osteochondrozie okolicy lędźwiowo-krzyżowej jest spanie na łóżku z materacem ortopedycznym.